Liturgia na dziś:
Statystyka odwiedzin:

29286
odwiedzin od 20.03.2013


Strony: 1 2 3 4 5 6
ŻYCZENIA WIELKANOCNE

Wszystkim naszym parafianom i Gościom radości płynącej ze Zmartwychwstania Chrystusa. Oby ta radość Paschalna dawała Wam siły do dawania świadectwa i potwierdzania w ten sposób wobec świata, że Pan rzeczywiście Zmartwychpowstał, a my jesteśmy świadkami tego. Wszystkim Wam głosimy radosne "Alleluja" - Jezus żyje. Szczęść Boże!

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-04-19)
Wdzięczni za Sakramenty Eucharystii i Kapłaństwa

Przewielebni nasi Kapłani!

W Wielki Czwartek, gdy wspominamy wydarzenia Wieczernika, uświadamiamy sobie wielkie wybranie człowieka przez Boga, które wyraziło się tamtej nocy podczas Ostatniej Wieczerzy. Jezus zostawił nam Samego Siebie w cudzie Eucharystii.

Święty kapłan, Jan Maria Vianney mówiąc o łasce kapłaństwa i Mszy świętej zwrócił szczególną uwagę na fakt, iż za całym dobrem ofiarowywanym nieustannie przez Boga stoi zawsze kapłan. Począwszy od przyjęcia do Wspólnoty Kościoła, po wszystkie sakramenty, żaden z tych cudów nie byłby nam dany bez osoby kapłana. Nawet Swojej ukochanej Matce nasz Pan nie powierzył odpuszczania grzechów i nie przyzwolił na wypowiadanie słów: „Oto Ciało moje”.

Dzisiaj, my Wasi parafianie pragniemy podziękować za posługę naszych Czcigodnych Duszpasterzy: za każdą sprawowaną Eucharystię, za te wszystkie godziny spędzone w konfesjonale, za troskliwe przyjmowanie każdego dziecka Bożego do Wspólnoty Kościoła, za błogosławienie miłości małżeńskiej, za troskę o sakramentalne życie osób chorych… Można by jeszcze długo wymieniać i jak widać wasze „Tak” wypowiedziane Chrystusowi wiąże się z wielką liczbą obowiązków. Mimo, iż pewnie często jesteście bardzo zmęczeni, to nie odmawiacie swoim parafianom bycia nam braćmi, ojcami, powiernikami tajemnic, zmartwień… Dziękujemy Wam dzisiaj również za wszystkie wspólnie przeżyte chwile: te radosne, wspólnego świętowania, bycia we wspólnocie, ale również te trudne, kiedy to niejednokrotnie czule opatrywaliście rany naszych serc. Przepraszamy za brak zrozumienia z naszej strony. Prosimy, przyjmijcie dzisiaj w darze, od swoich duchowych dzieci, modlitwę, którą Was Kochani Kapłani otaczamy.

Szczęść Boże!

 

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-04-17)
INFORMACJE NA TRIDUUM PASCHALNE I OKTAWĘ WIELKANOCNĄ

TRIDUUM PASCHALNE

 

Wielki Czwartek

18.00 – MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ

Adoracja Najświętszego Sakramentu – do 24.00

(możliwość sakramentu pokuty od 21.00 do 24.00)

 

Wielki Piątek

g. 8.00 – 18.00 – ADORACJA

9.00 – Jutrznia z Godziną Czytań

15.00 – Nowenna do Bożego Miłosierdzia

18.00 – LITURGIA MĘKI PAŃSKIEJ

Adoracja Najświętszego Sakramentu – do 22.00

 

Wielka Sobota

g. 8.00 – 20.00 – ADORACJA

9.00 – Jutrznia z Godziną Czytań

15.00 – Nowenna do Bożego Miłosierdzia

 

Niedziela Zmartwychwstania 

 

21.00 – WIGILIA PASCHALNA

(proszę wziąć świece z osłonką na wosk)

24.00 – 6.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

 

Poświęcenie pokarmów co pół godziny

Od 9.00 do 16.00 – możliwość spowiedzi

 

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego:

Nowenna do Miłosierdzia Bożego – g. 6.00

Msze św. : 6.00; 10.00; 12.00

(UWAGA: nie będzie Mszy św. o godz. 18.00)

Poniedziałek Wielkanocny

Msze św. : 7.30; 10.00; 12.00 i 18.00

 

Oktawa Wielkanocna

Nowenna do Miłosierdzia Bożego – g. 18.00

 

Adoracja w Wielki Piątek

 

  8.00 – ul. Zwycięstwa 3 i domy jednorodzinne

  9.00 – Jutrznia i Godzina Czytań

10.00 – ul. Hetmańska

11.00 – ul. Marczukowska

12.00 – ul. Zwycięstwa 27

13.00 – ul. Zwycięstwa 29

14.00 – ul. Zwycięstwa 31 i 33

15.00 – Nowenna do Miłosierdzia Bożego

16.00 – ul. Kolejowa

 

Adoracja w Wielką Sobotę

 

  8.00 – ul. Ślusarska

  9.00 – Jutrznia i Godzina Czytań

10.00 – ul. Gruntowa 1 i 2

11.00 – ul. Gruntowa 3

12.00 – ul. Gruntowa 5

13.00 – ul. Gruntowa 6, 6 A, 6 B i 6 C

14.00 – ul. Gruntowa 7

15.00 – Nowenna do Miłosierdzia Bożego

16.00 – ul. Gruntowa 8

17.00 – ul. Gruntowa 8 B

18.00 – ul. Gruntowa 8 C

19.00 – ul. Gruntowa 9

 

Adoracja po Wigilii Paschalnej

  1.00 – Młodzież

  2.00 – ul. Reymonta

  3.00 – ul. Prowiantowa

  4.00 – ul. Konduktorska

  5.00 – ul. Promienna i ul. Asnyka

 

 

Mieszkańcy nie ujętych ulic

przychodzą na adoracje w dowolnym czasie

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-04-10)
Ewangelizacyjne Rekolekcje Wielkopostne i Seminarium Odnowy Wiary w naszej parafii

Tegorocznym Rekolekcjom Wielkopostnym, w naszej parafii przewodniczył ks. Piotr Spyra, kapłan Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej obecnie, z racji studiów, przebywający w Lublinie. Dni 30.03-1.04 były wyjątkowe w naszej wspólnocie. Głoszący, ks. Piotr, z wielkim entuzjazmem opowiadał nam o Bogu, jakiego być może nie znaliśmy lub którego prawdziwe Oblicze zostało w naszych oczach, a przede wszystkim sercach zniekształcone, przysłonięte wieloma czynnikami wpływającymi na deformację ludzkiego myślenia o Ojcu Niebieskim. Mieliśmy to wielkie szczęście, by poznać najistotniejszą prawdę o naszym Stwórcy, którą niestety tak często pomijają również chrześcijanie: Bóg jest miłością! O ile wśród literek na stronie internetowej może wydawać się to banalnym hasłem, to bez wątpienia płomienne słowa rekolekcjonisty trafiały do serc wielu braci i sióstr. Poczuliśmy się, każdy z osobna i we wspólnocie, ważni, piękni, najwspanialsi w oczach Pana!

We wtorek, ostatniego dnia rekolekcji, tuż po Eucharystii, prosiliśmy Boga, który najlepiej zna nasze potrzeby, o uzdrowienie naszych sfer duchowych i, w zgodzie z wolą Najwyższego, cielesnych. Potwierdzeniem Bożej interwencji były wygłoszone publicznie świadectwa nie tylko parafian, ale także przybyłych z całego miasta gości.

Ks. Piotr swoim słowem i świadectwem wlał w nasze serca wiele radości i entuzjazmu, za co gorąco mu dziękujemy! Dowodem na umocnienie postanowień trwania na drodze wiary i jeszcze gorliwszego zgłębiania tajemnic Bożej Miłości, może być chociażby widzialny znak w postaci Seminarium Odnowy Wiary, które rozpoczęliśmy tuż po zakończonych rekolekcjach parafialnych, bo w czwartek 3 kwietnia. Ponad 120 osób pragnących duchowego wzrostu podjęło dziesięciotygodniowe ćwiczenia oparte na codziennej medytacji Słowa Bożego i cotygodniowych spotkaniach wspólnotowych. Przez te ponad dwa miesiące będziemy nie tylko indywidualnie pochylać się nad Biblią. Wielu z nas zdecydowało się poświęcić jeden wieczór w tygodniu, by wraz z braćmi i siostrami chwalić Pana, poznawać prawdy wiary i dzielić się swoim życiem duchowym z innymi. Dlatego też na początku drogi, w którą wyruszamy prosimy wszystkich o modlitwę, byśmy w ciągu najbliższy tygodni otwierali na oścież drzwi Chrystusowi i jak najobficiej wszyscy: uczestnicy, odpowiedzialni, animatorzy, kapłani, przyjęli to, co zechce ofiarować nam Bóg.  

 

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-04-09)
„Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” 1,38

25 marca, w tym roku we wtorek trzeciego tygodnia Wielkiego Postu, obchodzimy Uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Jest to również Dzień Świętości Życia. Wspominając i medytując chwilę, gdy Maryja dowiedziała się o cudzie poczęcia w Jej łonie Zbawiciela, pamiętamy również o każdym życiu ludzkim, które bezustannie powołuje do istnienia Dobry Bóg.

W czasach, gdy niejednokrotnie odnosimy wrażenie, że świat w którym żyjemy „oszalał”, warto przyjrzeć się jeszcze bliżej postaci Matki Jezusa. Już wiele razy słyszeliśmy i czytaliśmy o tym, iż Maryja jest dla nas wzorem otwartości na Boży plan dla życia, ufności w obietnicę Stwórcy, a przede wszystkim kochającą Mamą naszego Zbawiciela, a dzięki Niemu także naszą.

Wpatrując się więc w postać Maryi-Mamy, warto też spojrzeć na współczesne matki. Obyśmy widzieli jedyne te uradowane wiadomością o bijącym serduszku pod ich sercem. Jesteśmy jednak świadomi realnych problemów współczesnych rodzin. Nie zapominajmy o matkach utrudzonych, uciemiężonych, nieraz samotnych, a szczególnie tych pogrążonych w beznadziei. Wiele kobiet w stanie błogosławionym, wraz ze swoimi dziećmi potrzebują naszego wsparcia. Szczególną do tego okazją jest, w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, możliwość podjęcia tzw. Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Przez dar dziewięciu miesięcy gorliwej modlitwy możemy stać się dla kogoś „duchowymi rodzicami”. Pięknie byłoby kiedyś wreszcie spotkać w Domu Ojca „swoje” dziecko lub nawet dzieci, którym również dzięki nam, dano szansę by żyć. Nie bójmy się więc razem z Maryją wypowiedzieć: Tak Bogu i drugiemu, chociaż bezbronnemu, to najpiękniejszemu w oczach Boga, człowiekowi.

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-03-25)
Dzień Kobiet. Czyje to dzisiaj właściwie święto…?

Spotkać możemy kobiety, które obchodzą swoje kalendarzowe święto, a także te, które „urzędowy” Dzień Kobiet stanowczo odrzucają (z różnych przesłanek) jak i te zdystansowane zarówno do akceptacji jak i negacji owej tradycji.

Bez względu na przekonania każdej niewiasty, czy używając coraz mniej rozumianej nomenklatury: białogłowy, jest to dobry moment by przyjrzeć się roli kobiety we współczesnym społeczeństwie.

Obserwując modne tendencje można by dojść do wniosku o bezsensie w kultywowaniu Święta Kobiet. Jeśli zróżnicowanie męskości i żeńskości staje się ciemnogrodem i przeżytkiem ”katoli”, to jaką motywację odnajdujemy w obdarowywaniu kobiet w dniu 8 marca? Teoretycznie, będąc „osobnikiem neutralnym” nie należy mi się już jako kobiecie jakiś szczególny laur, bo z jakiego powodu? W tym momencie pozwolę więc sobie na zakończenie zaistniałych wywodów przyczynowo-skutkowych i pozostanę jednak „zacofaną” kobietą, gdyż po ludzku lubię być doceniana i obdarowywana.

Pytanie o kobiecość dotyczy nie tylko kobiet i daty 8.03. Człowiek współistniejący wraz z drugim człowiekiem pragnie akceptacji w swojej wyjątkowości wynikającej z odmienności. W żadnym razie nie chodzi tu o wartościowanie różnic pomiędzy kobietą i mężczyzną, a o wzajemny podziw, jak uczynił to Adam, gdy Bóg postawił u jego bogu Ewę (Rdz 2, 23) i codzienne docenianie poświęcenia w wypełnianiu konkretnego powołania.

W Dniu Kobiet życzymy więc wszystkim parafiankom jak i parafianom dumnie kroczącym ku zbawieniu u boku płci przeciwnej, nieustannego wzajemnego zachwytu i miłości niezależnie od stanu życia i powołania.

 

 

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-03-08)
Nawracajmy się i wierzymy w Ewangelię!

Posypaniem głów popiołem, w środę 5 marca rozpoczęliśmy Wielki Post. Ten symboliczny gest po raz kolejny w naszym życiu przypomniał o kruchości istoty ludzkiej. Mamy pamiętać, iż nasze doczesne ciała, powstałe z prochu, do tejże materii kiedyś powrócą. Jednak Bóg nie zostawia nas jedynie z przesłaniem o marności, gdyż obiecuje owoce zawierzenia Ewangelii.

Symbol czterdziestu dni umartwienia nie prowadzi przecież do myśli o wiecznym końcu. Rozważając w tym czasie Mękę Chrystusa, chociażby w tekście Gorzkich Żali, czy przemierzając stacje Drogi Krzyżowej, mamy świadomość Ofiary, jaka dokonała się na Drzewie Krzyża dla naszego zbawienia. Gdy rozum i serce przyjmą tę prawdę, ciało nie drży już ze strachu przed rozpadem.

Święty czas Wielkiego Postu ma nas, wierzących w Chrystusa przygotować do ostatniej stacji Drogi Krzyżowej, którą w konsekwencji nie jest śmierć a Zmartwychwstanie Jezusa, dzięki któremu będziemy żyli wiecznie.

Przepełnieni wielkopostną pobożnością, a także, już teraz, nadzieją płynącą ze zmartwychwstania wkraczajmy w ten rozpoczęty okres roku liturgicznego z postanowieniami prowadzącymi do kolejnych stopni naszego uświęcenia.

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-03-08)
Udział Przymierza Miłosierdzia w Uroczystościach ku czci bł. Ks. Michała Sopoćki

 Jak doskonale wiemy, dość niedawno, bo w dniach 13-15. 02.2014r. nasza Archidiecezja przeżywała Uroczystości ku czci bł. Ks. Michała Sopoćki. Wzięła w nich czynny udział również jedna ze wspólnot naszej parafii. 14 lutego Przymierze Miłosierdzia poprowadziło czuwanie modlitewne dla młodzieży. Od godziny 19.30, w dolnym kościele Miłosierdzia Bożego, wraz z braćmi i siostrami z całego miasta uwielbialiśmy Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie.

Jako wspólnota gromadząca ludzi w różnym wieku i różnych stanów dziękujemy Bogu za wielkiego orędownika, bł. ks. Michała. Wierzymy, że wstawia się za nami u Pana, a szczególnie, jako kapłan, za naszymi wspaniałymi kapłanami, by prowadzili nas w tej ziemskiej wędrówce i byli w doczesności głosem samego Mistrza.

 

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-02-18)
"Miłość nigdy nie ustaje…" 1 Kor 13,8

 

14 lutego obchodziliśmy święto patronów Europy Cyryla, mnicha i Metodego biskupa. Dla współczesnego świata, już chyba na trwałe, data ta kojarzy się także z Dniem Zakochanych. Można na ten temat usłyszeć wiele opinii. Nie brakuje srogich przeciwników obchodów tego „Miłosnego Dnia”. Oczywiście, Miłość powinna być okazywana na co dzień. Czy jednak Święto Zakochanych musi się ograniczać jedynie do gadżetów w kształcie serc? Nie! To właśnie udowodnili wszyscy zakochani w naszej parafii. 14.02.2014 r. w kościele bł. Bolesławy Lament odbyło się specjalne nabożeństwo, w centrum, którego nasi duszpasterze sprawowali Eucharystię w intencji wszystkich darzących się Miłością.

 

Odpowiadając na zaproszenie samego Jezusa, każdego dnia pamiętajmy słowa Hymnu o miłości:

 

 

 

 Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał,
stałbym się jak miedź brzęcząca
albo cymbał brzmiący.

Gdybym też miał dar prorokowania
i znał wszystkie tajemnice,
i posiadał wszelką wiedzę,
i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił.
a miłości bym nie miał,
byłbym niczym.
 I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją,
a ciało wystawił na spalenie,
lecz miłości bym nie miał,
nic bym nie zyskał.
 Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
 nie dopuszcza się bezwstydu,
nie szuka swego,
nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
 nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
 Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
 Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą,
albo jak dar języków, który zniknie,
lub jak wiedza, której zabraknie.
 Po części bowiem tylko poznajemy,
po części prorokujemy.
Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe,
zniknie to, co jest tylko częściowe.
 Gdy byłem dzieckiem,
mówiłem jak dziecko,
czułem jak dziecko,
myślałem jak dziecko.
Kiedy zaś stałem się mężem,
wyzbyłem się tego, co dziecięce.
 Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno;
wtedy zaś [zobaczymy] twarzą w twarz:
Teraz poznaję po części,
wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany.
 Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy:
z nich zaś największa jest miłość.

 

1 Kor, 13

 

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-02-18)
Strony: 1 2 3 4 5 6