Content
Styl strony:
Content
Statystyka odwiedzin:

38611
odwiedzin od 20.03.2013
Content
Liturgia na dziś:
Content
Dziś polecamy WWW:
Dominik Savio w Polsce
Strony: 1 2 3 4
APEL PREZYDIUM KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

APEL

PREZYDIUM KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

W SPRAWIE USTANOWIENIA 26 SIERPNIA BR. DNIEM MODLITWY

ZA PRZEŚLADOWANY KOŚCIÓŁ NA BLISKIM WSCHODZIE

Umiłowani w Chrystusie Panu,

w ostatnich dniach docierają do nas budzące przerażenie wiadomości dotyczące losu

naszych braci i sióstr w wierze żyjących w Iraku, Syrii i Palestynie. Informacje te sprawiają, że

w naszych sercach rodzi się ból, a jednocześnie poczucie solidarności oraz chęć niesienia im

pomocy.

Jak informuje Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie, fundamentaliści

islamscy dokonują rzezi na społeczności chrześcijańskiej w Mosulu i w innych miejscowościach zamieszkanych przez chrześcijan.

Jakże niepokoi fakt, że jeszcze jedenaście lat temu, przed interwencją Sił Koalicyjnych

w 2003 roku, w Iraku mieszkało 1,4 mln chrześcijan, natomiast dzisiaj jest ich zaledwie 150

tysięcy. Smutek i współczucie budzi w nas wołanie ponad miliona naszych braci – wygnanych,

umęczonych, pozbawionych domu i ojczyzny, którzy proszą: „nie zostawiajcie nas samych!”.

Odpowiadając, w imieniu całego Kościoła w Polsce, na apel Ojca Świętego Franciszka

oraz katolickiego Patriarchy Babilonii obrządku chaldejskiego, Louisa Raphaela I Sako, który

błaga Polaków o gest solidarności, prosimy Was, aby dzień 26 sierpnia br., który jest

obchodzony w Polsce jako uroczystość Matki Boskiej Częstochowskiej, był Dniem modlitwy za Prześladowany Kościół na Bliskim Wschodzie. Zachęcamy do uczestnictwa we Mszy świętej i ofiarowania Komunii św. w intencji ustania prześladowań w Iraku i na całym Bliskim Wschodzie. Prosimy także o podjęcie praktyk pokutnych (droga krzyżowa, różaniec, post, jałmużna), aby w ten sposób wyrazić jedność z cierpiącymi braćmi i uprosić u Boga łaskę pokoju dla nich.

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-08-16)
UWAGA!!!!!

Nasza strona została zaatakowana

przez złego człowieka i sporo danych

zostało utraconych.

Przez czas wakacji odtworzymy lub

poprawimy istniejące braki.

Za niedogodności: Przepraszamy

ks. Proboszcz

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-07-16)

„Jezus nie bał się być małym, niezdarnym, zdanym na opiekę dzieckiem. Jego moc widoczna jest nie w mocy, ale w niemocy” ks. Jan Twardowski

Niech obecność Boga Wcielonego będzie źródłem wszelkiego dobra i mocy w codziennym trudzie. Niech nasze serca zajaśnieją blaskiem pokoju, nadziei i miłości na dziś, jutro i cały Nowy 2014 Rok.

Dodał(a): ks. Robert Tworkowski (2013-12-24)
UWAGA! Projekt porządku Wizyty Kolędowej w 2014 r.

W zakładce duszpasterstwo jest już proponowany porządek

Wizyty Duszpasterskiej czyli Kolędy na 2014 rok

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2013-11-09)
Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

W Drugą Niedzielę Adwentu przeżywaliśmy również Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Bóg upodobał sobie skromną dziewczynę z miasteczka Nazaret. Wywyższył ją ponad innych. Pan powierzył Swojego Syna kobiecie nieskalanej grzechem pierworodnym. Tak więc Maryja jest najczystszą, najpiękniejszą z ludzi. Wydawać by się mogło, że Jej ziemskie życie było patrząc po ludzku, równie piękne. Możemy wyobrażać sobie sielskie bytowanie Najświętszej Rodziny.

Radosną wieść ogłosił Maryi Anił w momencie Zwiastowania. Szczęście to dla nas, że Bóg dał Swojego Syna, aby ludzi zbawić. Jednak w Ewangelii św. Aukasza czytamy, iż … zmieszała się na te słowa (Ak 1, 29).  Maryja, jak każdy człowiek czuła obawy, jednak bezgranicznie zaufała Panu. Wierzyła, że Bóg dotrzymuje obietnicy. Ofiarowała Mu przecież całe swe życie i tego mamy się od niej uczyć. Matka Jezusa uczy nas wypowiadania pokornego fiat Panu.

Bóg wejrzał na pokorę i ufność Swojej służebnicy. Błogosławieństwo Maryi nie wyrażało się w beztroskim życiu. Przyjmując Dziecię pod swoje serce, dobrze wiedziała, jakie konsekwencje groziły w tamtych czasach kobiecie z nieślubnym dzieckiem, a mimo to wierzyła w coś po ludzku niewytłumaczalnego. Stajenka, w której urodziła Syna nie była tak piękna jak w naszych jasełkach. Poczucie odrzucenia ze strony ludzi nie było obce wędrującej Świętej Rodzinie. Maryja to również matka z troską szukająca Syna, którego odnajdując w świątyni słyszy mocne słowa: Dlaczego mnie szukaliście… (Ak 3, 49). Nie ominęło jej również cierpienie wywołane obrazem drastycznej męki najbliższej osoby: Tego, Którego wychowała.

Zwarzywszy na to wszystko warto w chwilach trudnych zwracać wzrok ku Maryi, Matce Boga i ludzi i z Jej pomocą zmierzać ku Panu.

*Tekst inspirowany kazaniem wygłoszonym przez ks. Pawła Popielnickiego dnia 8.12.2013r. podczas Mszy świętej o godzinie 12.00

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2013-12-14)
Co z tym św. Mikołajem?

Powszechnym stał się zwyczaj wzajemnego obdarowywania drobnymi upominkami we wspomnienie patrona dnia 6 grudnia. Zgłębiając historię życia prawdziwego św. Mikołaja w mitrze na głowie zamiast czerwonej czapki z pomponem, bez trudu rozumiemy pochodzenie kultywowanego tego dnia zwyczaju.

Niestety, obok pięknych gestów przyczyniających się do uśmiechów na wielu twarzach, co raz częściej zapomina się o św. Mikołaju biskupie,

Z pewnością miło jest otrzymać prezent. Jeszcze więcej radości sprawia ofiarowywanie bliskim osobom nie tylko materialnych upominków. Niech będzie to czas refleksji nad naszą postawą dawania siebie samych, swojego czasu, zainteresowania bliźnim. Jako chrześcijanie dobrze wiemy, że największym darem jest modlitwa. Pragnąc dobra i szczęścia najbliższych niech nie zabraknie wzajemnego wstawiania się przed Panem.

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2013-12-06)
Rozpoczęliśmy radosne oczekiwanie

Adwent, czas oczekiwania… Czas oczekiwania wraz z wieloma pokoleniami Izraela, na Tego, Którego zapowiadali prorocy. Czas oczekiwania razem z Maryją i Józefem na przyjście Dziecka zapowiedzianego przez anioła. Na kogo, przez te kolejne w naszym życiu cztery zimowe tygodnie czekamy my, współcześni ludzie?

Poruszać mogą słowa kierowane do nas przez Episkopat Polski w Liście Apostolskim: Nie umiemy cierpliwie czekać nawet na święta Bożego Narodzenia. Ileż to razy, w naszej codzienności bywamy niecierpliwi… Również w stosunku do Pana oczekujemy natychmiastowej reakcji na modlitwę w konkretnej intencji. Miewamy własną wizję życia i zdarza się, że Boga traktujemy w niej jako pomoc w szybkiej realizacji założonych celów. Taka jest nasza ludzka natura. Co więcej, człowiek współczesny, zanurzony w świecie technologii przyzwyczaił się do ekspresowości. Gdy jesteśmy głodni wystarczy kupić gotowe danie lub przyrządzić je z półproduktów korzystając z udogodnień techniki, które królują w naszych domach. Trudno nam teraz wyobrazić życie dziadków, pradziadków bez kuchenek elektrycznych, gazowych, bez pralek, a czasem nawet ciepłej bieżącej wody. Wszystkie podstawowe czynności naszych przodków wymagały poświęcenia czasu, cierpliwości, czekania. Nam natomiast zbyt często pozostaje refleksja, że mimo iż wszystko przychodzi nam łatwiej to ciągle nie mamy czasu chociażby na spotkanie z bliskimi.

Adwent jest radosnym oczekiwaniem. Radosny nie oznacza wesołkowaty. Radość nie musi skupiać się jedynie na zabawie. Można ją osiągać na wiele sposobów, lecz tę najprawdziwszą, za którą tęskni ludzkie serce daje tylko Bóg. Święty Augustyn powiedział, że: Niespokojne jest serce człowieka dopóki nie spocznie w Bogu. Czas Adwentu może przynieść nam odpoczynek, ukojenie. Miotani nieraz tysiącem uczuć i myśli, w pogoni za doczesnością, nawet poruszający się w rytm wesołej muzyki nie zawsze czujemy się szczęśliwi. Nasze serca niespokojne, rozdarte wołają o pomoc!

Dajmy sobie szansę na prawdziwą radość z Narodzin Jezusa, które będziemy przeżywać za kilka tygodni. Z pewnością nie będzie to łatwe. Ulice lśnią już świątecznymi ozdobami. Sklepowe półki uginają się od produktów „specjalnych”. My chrześcijanie miejmy odwagę czekać w ciszy i spokoju razem z Maryją.  

 

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2013-12-02)
Obchodząc zakończenie Roku Wiary ogłosiliśmy Chrystusa Królem naszych serc

Zapewne dobrze pamiętamy inaugurację Roku Wiary ogłoszonego przez papieża Benedykta XVI. Jednak, jak powiedział ksiądz proboszcz Jacek Tomkiel, podczas wieczornej Eucharystii w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata: Wszystko, co się zaczęło kiedyś się skończy.

W niedzielę 24.11.2013 r., w łączności z całym Kościołem Katolickim, braćmi i siostrami w wierze zgromadziliśmy się w naszej świątyni parafialnej, by uroczyście zakończyć (podobnie jak rozpoczęliśmy) Rok Wiary. Prawdą jest, że dobiegł końca pewien etap wpisany w konkretny czas. Już z założenia nie był on przestrzenią dla jakiegoś hasła, działania dla samego działania.

Wiara jest łaską, czyli dana została nam za darmo. Jednak nie znaczy to, że mamy z nią nic nie robić. Jezus w przypowieści o talentach pouczał o mnożeniu tego, co otrzymaliśmy od Boga. Jak każdy płomień, również i światło wiary może co raz bardziej oświecać, ogrzewać lub po prostu gasnąć. Do rozniecenia tego, co być może nieraz już dogasało, do wzmocnienia naszych sił na drodze wiary otrzymaliśmy wiele narzędzi. Na nowo studiowaliśmy Katechizm Kościoła Katolickiego. Sięgaliśmy do treści nauczania Soboru Watykańskiego II. Najpierw Ojciec Święty Benedykt XVI przekazał nam list apostolski Porta fidei, a później jego następca papież Franciszek: Encyklikę Lumen Fidei. Nadstawialiśmy uszu na głos naszych pasterzy. Otwieraliśmy szeroko oczy, by ujrzeć nową rzeczywistość w doskonale znanej przestrzeni codzienności. Nie brakowało okazji do poparcia treści teologicznych żywą modlitwą wspólnotową. Przeżyliśmy też wiele wzruszających chwil, jak chociażby dziękczynienie za pontyfikat papieża Benedykta XVI i powitanie na Stolicy Piotrowej papieża Franciszka.

Fakt, iż z wyeksponogowanego miejsca naszej świątyni znikły dwie księgi, do widoku których może już bardzo się przyzwyczailiśmy nie oznacza, że zgłębianie prawd wiary jest nam już niepotrzebne. Jak w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata dziękowaliśmy za ten czas pełen łask, tak prośmy nadal, naszego Pana, o ciągłe umocnienie na duchowej drodze wzrostu w wierze, byśmy wytrwali do końca i nie gasili zapału do poznawania Boga.  

Niech Jezus króluje w naszych sercach, w naszych rodzinach, wspólnotach i wszędzie tam, gdzie pójdziemy!

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2013-12-01)
Święta Cecylio módl się za nami!
Współcześnie nie wyobrażamy już sobie nabożeństwa bez piękna sakralnej muzyki. We wspomnienie św. Cecylii, dziewicy i męczennicy, dziękujmy Bogu za wszelkie dary i zdolności muzyczne oraz za ludzi dzielących się tymi charyzmatami ze wspólnotą Kościoła. W tym dniu szczególne wyrazy uznania i wdzięczności kierujemy w stronę posługujących muzycznie w naszej parafii. Niech patronka chórzystów, lutników, muzyków, organistów, zespołów wokalno-muzycznych wyprasza łaski przyczyniające się do pogłębiania modlitwy śpiewem i grą na instrumentach.
Dodał(a): Anna Artysiewicz (2013-11-22)
Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny

Dzisiaj, 21 listopada obchodzimy wspomnienie Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny.

Według tradycji chrześcijańskiej, potwierdzanej m.in. starodawnymi pismami apokryficznymi, Maryja już w wieku trzech lat została ofiarowana na służbę Bogu. Jej rodzice, św. Anna i św. Joachim, po wieloletnim oczekiwaniu potomstwa zawierzyli swoją córkę, wielki i wymodlony skarb Temu, Któremu zawdzięczali cud posiadania dziecka.

Wzorem rodziców Najświętszej Maryi Panny nie bójmy się ofiarowania siebie samych, przyszłości naszych rodzin i dzieci Bogu, który ma najlepszy, najpiękniejszy plan dla życia każdego człowieka.

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2013-11-21)
Strony: 1 2 3 4